این عکسها مربوط به راهپیمایی ۲۲ مهر ۱۳۲۸ دکتر مصدق و یارانش به کاخ مرمر است. عکسهای بیشتر را میتوانید در اینجا ببینید. لازم به ذکر است که در این راهپیمایی هیچ شعاری داده نشد و به قول امروزیها، راهپیمایی سکوت بود!
چیزی که برای من جالب است این است که اگر چه اینها از چیزی ناراضی هستند، اما امیدوارند. شاید گمان میبرند که این مشکلات تا ۱۰ سال دیگر حل خواهد شد. شاید فکر میکنند ؛که تا ۳۰ سال دیگر ایران مانند فرانسه خواهد بود.
آیا سکوت ابزار خوبی برای مبارزه است؟ شاید باید باور کنیم که سکوت فقط علامت رضا تلقی میشود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر